Etappe 29 : Marigny-l'église

Dinsdag, 3 april 2012 

Uitgerust en goed gerecupereerd, vertrekt Hugo met nieuwe moed al om 7:10.
Einddoel vandaag is Marigny-l'église, 26 km veder, waar hij Erwin - schoonbroer die een weekje komt meestappen - en zijn chauffeurs Hubert & Bob zal treffen. Het wordt een 'prachtige etappe met machtige vergezichten, maar zwaar, zwaar zwaar. Altijd maar klimmen en dalen. Ik moet echt aandachtig zijn en luister nu niet meer naar muziek tijdens het stappen.'
Als hij nog 1 km moet stappen, bellen zijn bezoekers dat ze aan de kerk van Marigny-l'église staan. Ze komen mekaar tegen en het wordt een aangenaam weerzien. Toch voelt Hugo dat hij met andere dingen in zijn hoofd zit dan zijn bezoekers. Hij heeft vorige nacht in zijn kleren geslapen, zijn tent heeft hij nat moet opbergen en ook zijn slaapzak is 'klam'. Hij wil dan ook zo snel mogelijk naar de gîte communal zodat hij zich kan douchen, zijn kleren kan uitwassen en zijn tent en slaapzak te drogen hangen. Va, Bob en Erwin vergezellen hem naar de gîte. Eens deze dagelijkse taken er op zitten, kan hij met een gerust hart in de auto stappen en meegaan op restaurant. Het doet enorm deugd om hen terug te zien en nog eens samen te kunnen eten en vooral 'eens goed eten'.

Morgen staat er normaal gezien een etappe van 32 km op het programma die in de gids aangeduid staat als 'zeer zware etappe - geen voorzieningen onderweg - op voorhand bevoorraden is noodzakelijk'. Daarom besluit Hugo om deze etappe te splitsen en halverwege - in Breuil - een stop te houden.  Va haalt nog wat eten aan in een naburig dorp zodat ze voldoende proviand bij zich hebben tot donderdagavond. En dan scheiden hun wegen : Erwin en Hugo trekken naar de gîte, Va en Bob gaan de komende dagen de streek verkennen. Ze zien mekaar weer op donderdagavond aan Lac des Settons.

Etappe 28 : Saint-Père

Maandag, 2 april 2012 

Sms om 9:34 :
Alles OK, wil verder maar moet wachten op post. Doe er alles aan om deze namiddag nog te vertrekken, al moet ik een kilometer verder mijn tent opslaan.

Aangezien het postkantoor in Vézelay maar open gaat om 14:00 moet Hugo noodgedwongen nog even in Vézelay doorbrengen. Hij doet nog wat inkopen en verstuurt postkaartjes naar familie en vrienden. In de Fraternité de Jérusalem blijven nieuwe pelgrims toekomen, waaronder een man uit Turnhout die helaas te kampen heeft met een ontsteking op zijn been. Hij is daar naar de dokter geweest en moet in elk geval al minstens 3 dagen rusten. Dit is toch even confronterend en doet beseffen dat het slagen van de tocht niet vanzelfsprekend is.

Rond 15:00 kan Hugo eindelijk vertrekken.  Normaal gezien zou hij vandaag tot in Marigny-l'église (29 km) stappen, maar gezien dit later uur lijkt dit niet meer haalbaar. Om het sneller vooruit te doen gaan, beslist hij om eerst een stuk via de grote baan te lopen en via het gehucht Saint-Père naar Pierre-Perthuis te stappen waar hij de GR 13 opgaat.
Maar na 2,5 uur stappen, komt hij in een dorp en vraagt aan een passant waar hij zich bevindt. En dan blijkt dat hij in opnieuw in Saint-Père is !  Hij kan zich wel voor de kop slaan. Blijkt dat hij in Pierre-Perthuis de GR in de verkeerde richting gevolgd is en dus terug richting Vézelay gestapt is. 'Een domme fout'. 

Hij beseft dat het geen zin meer heeft om nu nog verder te gaan en hij slaat dan maar zijn tentje op op de camping communal. Daar krijgt hij meteen Vlaams gezelschap : een man uit het Antwerpse die daar met zijn gezin op vakantie is, komt een babbeltje slaan. Gelukkig heeft Hugo een voorraadje eten mee zodat hij toch kan genieten van een broodmaaltijd. Kort daarna nodigt het Vlaams gezin hem uit om in hun mobilhome spaghetti te komen eten. Maar na de flater van vandaag is hij hiervoor niet direct in de stemming en wijst dit aanbod af. Hij trekt zich vroeg terug in zijn slaapzak en overdenkt de volgende etappes want het is duidelijk dat de Morvan een hogere focus vereist. 'Dat verkeerd lopen mag niet blijven duren, ik zou het op den duur aan de bomen vragen.' En het feit dat het gedeelte Vézelay - Le Puy het zwaarste stuk is van hele de tocht, maakt hem er niet bepaald rustiger op. En daar komt nog eens bij dat hij vanaf morgenavond een compagnon heeft voor een weekje. Hoe zal dit allemaal verlopen ? Hopelijk brengt de nacht rust en inzicht ....

En zo komt het dat Hugo - ondanks meerder uren stappen - vandaag slechts 3 km verder is geraakt. Of hoe het berichtje van 's morgens waarheid werd.

Rustdag in Vézelay

Zondag, 1 april 2012 

Het is een vast item in bijna alle pelgrimsverhalen : het gesnurk van een mede-pelgrim. En hier in Vézelay wordt Hugo er voor het eerst mee geconfronteerd. 'We sliepen met 5 op de kamer en er was er 1 bij die ongelooflijk snurkte. Dat heb je nog niet gehoord ! Ben e 'k ik content dat ik die oordopjes van Anja gekregen heb, die zijn enorm goed.'  Toen Hugo even wakker werd, zag hij dat Guy - de man uit Bayonne, die naast Hugo lag te slapen - verdwenen was, 'wellicht is hij hem ergens anders gaan leggen om van het gesnurk af te zijn'. Even later zag hij 'de snurker' hetzelfde doen en kon er eindelijk geslapen worden.

Rond 8:00 is Hugo in de kapel voor de 'laudes', waar de psalmen gezongen worden door een hele groep mannen en vrouwen in een lange witte pij.  'Het voelt authentiek aan'. Daarna was het richting basiliek waar 2 priesters de aanwezige pelgrims zegenen. Intussen waren ze met 6 : Hugo, Guy en nog 4 anderen. Alhoewel de hele ceremonie maar een 10-tal minuten duurde, 'was het wel een beetje imposant'.  En zo ontvangt Hugo de nodige bescherming om op weg te gaan en om goed toe te komen aan zijn einddoel. Na de zegening vertrekt Guy aan zijn verdere tocht. 'Het klikte wel tussen ons en er was een sterk contact, maar als het voorbij is dan is het voorbij'. Gisteravond gaf hij Hugo nog een stukje van zijn speciale tape om zijn teen mee te beschermen. 

Verder is het een rustige dag, alle pelgrims van gisteren zijn vertrokken dus Hugo is gans alleen in de herberg. Ondanks het feit dat hij geen kaartmateriaal heeft, is hij toch al volop aan het plannen hoe hij het de komende dagen gaat aanpakken.  Hij maakt ook kennis met Eric, een Fransman. Hij hield hier zijn 2e rustdag en had hier samen gelogeerd met Marc. Marc had hem verteld dat Hugo er zou aankomen. Aangezien ook Eric de weg via Le Puy zal volgen, is het altijd interessant om kennis te maken. Eric had dus uitgekeken naar Hugo, maar hem niet gevonden. Deze morgen had hij in de herberg een briefje nagelaten voor Hugo met het bericht dat ze mekaar zeker nog wel gingen ontmoeten op de weg. Als ze mekaar dan uiteindelijk toch treffen, noemt hij Hugo 'le pélérin fantôme'. Ze hebben mekaar blijkbaar meermaals mislopen, maar nu kunnen ze mekaar leren kennen. Eric wil zowel de heen- als de terugreis naar Santiago alleen en te voet afleggen, ook via Le Puy-en-Velay. En het is altijd interessant dat de pelgrims die voorlopen informatie kunnen doorgeven - bijvoorbeeld als de GR niet goed aangeduid is of als een gîte niet meer uitgebaat wordt - aan degene die achterkomen. Dus worden er GSM-nummers uitgewisseld. En aangezien Hugo het laatst zal vertrekken, zal hij hier wel voordeel aan hebben. Want er staat binnen enkele dagen een zeer zware etappe van 30 km in de Morvan op het programma. 

Tegen de avond komen er nieuwe pelgrims aan en dat betekent ook weer nieuwe contacten. 's Avonds maakt Hugo eten in de gemeenschappelijke keuken en eet er samen met de andere pelgrims waaronder een Nederlander, enkele Duitsers en Fransen. 'De sfeer is heel los. En op de één of andere manier komt alles altijd wel in orde. In het begin is dat wat raar, maar ik ben er wel aan gewend nu.'

En voor de rest is het hopen dat het morgen vlot verloopt in het postkantoor. Aangezien er vanaf morgen nieuwe openingsuren van kracht zijn en die nog niet uithangen, weet Hugo eigenlijk niet of hij er nu in de voormiddag al terecht kan of hij echt gaat moeten wachten tot 14:00. 'Hoe dan ook ik vertrek morgen, ik blijf hier niet nog een dag langer. Ik zie dan wel waar ik uitkom, ik heb nog altijd mijn tent bij mij en dan is het misschien het moment op ze te gebruiken.'

Etappe 27 : Vézelay

Zaterdag, 31 maart 2012

Vandaag wordt het een speciale dag want Vézelay bereiken is voor iedere pelgrim een mijlpaal op de Weg. Vézelay is gelegen op de 300m hoge heuvel la colline Eternelle waarop de basiliek Sainte-Marie-Madeleine is gebouwd, een meesterwerk van romaanse architectuur uit de 12e eeuw. Het is reeds sinds de middeleeuwen dat Vézelay een bekend pelgrims- en bedevaartsoord is.

Hugo en Mieke vertrekken rond een uur of acht aan de 26 km lange tocht.
De overschot van het eten en de wijn van gisteravond worden meegenomen voor onderweg. Ze kunnen alweer vlot lopen. En dan komt plots Vézelay in zicht, hoog gelegen op een berg. 'Het laatste stuk is keihard omhoog. Om de 50 m moesten we even stoppen om uit te blazen. Als je dat ongetraind moet doen, is het niet te doen. Maar eens je boven bent, ben je direct aan de kathedraal.'
En omstreeks 14:00 bereiken ze hun bestemming : Vézelay. 
Mieke haar vriend wacht haar op en dus nemen ze hier definitief afscheid. Er worden nog telefoonnummers uitgewisseld en ze hopen elkaar terug te zien op de camino francés.

'Het is goed dat ik nu weer alleen ben'. Hugo gaat rechtstreeks naar de kathedraal en loopt er enige tijd rond. Het is de moeite waard en er hangt een intense en zeer gelovige sfeer zonder echter beklemmend te zijn. 'Ne keer dat je in de kathedraal komt, krijg je een soort ontlading. Je bent zo lang gefocust op dit punt en als je dan op dat punt bent, gebeurt er iets.'  In de crypte bezoekt hij de reliek van Maria Magdalena en brandt er een kaarsje voor alle mensen - familie en vrienden - in België.
Daarna begeeft hij zich naar het onthaal van de basiliek, maar omdat er net een gebedsmoment doorgaat, zal hij later eens moeten terugkomen. Het blijkt een soort processie te zijn. Vooraan loopt een priester met een lange stok met bovenaan een kruis, de andere nonnen en priesters zingen mooie gezangen. De priester klopt met de onderkant van de stok 3x heel hard tegen het portaal van de kathedraal die zich vrijwel onmiddellijk na de 3e slag opent. Ja, het heeft enig theater-gehalte en maakt een speciale indruk.
Rond 15:00 begeeft Hugo zich naar 'l'Office de tourisme' om zijn pakketje af te halen.
Groot is zijn verwondering als het daar niet is !  De dame van de dienst toerisme beweert dat zij deze voormiddag persoonlijk naar het postkantoor ging, maar dat ze haar vandaag geen pakket meegegeven hebben. 'Ik kan niets doen, alleen zien dat ik niet begin te grommen. Ik zit momenteel tussen de 2 : ik wil mij kwaad maken, maar ik mag mij niet kwaad maken, want dat heeft geen zin. Het enige wat ik kan doen is er vrede mee nemen. Ik mag mijn Weg niet belasten met negativiteit'. Hij installeert zich dan maar op een terras met een blonde Leffe om deze ontgoocheling te boven te komen. Een telefoontje met het thuisfront doet dan wel deugd en stelt hem in staat om over te schakelen op de modus 'aanvaarding'.
Enige tijd later gaat hij opnieuw naar de pastorie op zoek naar iemand van 'le Fraternité de Jérusalem' die in Vézelay een grote pelgrimsherberg beheren.  Hij wordt er vriendelijk ontvangen en de man overhandigt hem een code waarmee hij zichzelf toegang kan verschaffen tot de herberg. Vervolgens vraagt de man heel vriendelijk 'Wil je morgen de pelgrimszegen ontvangen ?'.  Zonder het goed en wel te beseffen, hoort Hugo zichzelf 'Bien sûr' antwoorden. Dus wordt hij morgen om 8:00 verwacht in de kapel, waarna de zegening zal volgen in de basiliek. Morgen worden dus 2 pelgrims gezegend : Hugo en een man uit Bayonne, die op weg is naar Assisi.  Benieuwd wat dat zal worden.

Dan gaat hij naar de herberg. ''t is hier weer helemaal iets anders. Hier is er echt al een refugio-sfeer. Je slaapt hier met 6 op een kamer'. Naast Hugo ligt 'de man uit Bayonne', een pelgrim in hart en nieren zo blijkt. Hij is al naar Santiago gestapt en als hij  hoort dat Hugo via Le Puy zal gaan, kan hij zijn goedkeuring niet onder stoelen of banken steken 'ongelooflijk mooi, er is van alles te zien en mee te maken onderweg'. Hij heeft Hugo enkele tips en zeker te bezoeken bezienswaardigheden.

Op aanraden van Marc, die vandaag aan zijn 1e etappe door de Morvan begint, woont Hugo om 17:00 in de basiliek de vespers bij. Het valt hem op dat het merendeel jonge nonnen en pastoors zijn. 'Het heeft wel iets, zo in hun lange witte gewaden. Ze zingen speciale psalmen. Ondanks de religiositeit, is er toch een heel soepele sfeer onder elkaar, er wordt veel gelachen. Er zit iets relax in, in tegenstelling tot in Baye waar het allemaal nogal beklemmend was.'

Daarna koopt hij in Vézelay nog wat eten dat hij klaarmaakt in de keuken van de herberg. Intussen zijn er nog 2 kamergenoten bijgekomen, allebei Fransen.
'Plots kom je weer in een andere wereld terecht. Eigenlijk heb ik niet veel tijd over, hoor, er is altijd wel iets te regelen of te bespreken of er zijn nieuwe contacten.'