Etappe 5 : Bon-Secours

Woensdag, 7 maart 2012

Rond 5 uur 's morgens wordt Hugo wakker. Als hij naar de toiletten loopt, merkt hij dat het goed gevroren heeft. Terug aan zijn tent, beseft hij dat hij toch niet meer zal kunnen slapen en beslist dan maar meteen om aan zijn dag te beginnen. Na een warme douche, breekt hij zijn tentje op. De camping-eigenaar komt al eens langs en verneemt dat Hugo een piquet een kwijt is. Terwijl Hugo zich gaat douchen, haalt de man een lantaarn en zoekt de hele tijd tot hij het kleinood vindt.  Na een hartelijk afscheid - Hugo kreeg een pak koekjes voor onderweg cadeau van de campinguitbater - vertrekt hij om 7u30 in de morgen richting  Bon-secours.

Deze etappe verloopt verder vlotjes, ook het weer is beter. Dus komt hij redelijk vroeg aan in Hotel Melissa in Bon-secours.  Hij installeert zich en zet zich aan het werk : tent uithangen zodat ze kan drogen, kleren uitwassen, schoenen kuisen en invetten, voeten verzorgen, .... Daar is hij tot 's avonds mee bezig. Hij gaat naar de stemmige kerk (of is het ook een kathedraal ?) in Bon-secours om alweer een stempel, maar ook hier lukt het niet. Van een stempel hebben ze hier nog niet gehoord, maar uiteindelijk vinden ze een oplossing en kleven ze 'iets' in zijn boekje.

En dan, rond 20 uur, is het rusten geblazen.

Bon-Secours

Etappe 3 : Ruien

Maandag, 5 maart 2012

Zoals de rest van het land, wordt ook Hugo verrast door het barre weer.
Er ligt wel 10 cm sneeuw. Het is dus koud en nat wandelweer.
Rond 15 uur komt hij in Ruien op camping Panorama, aan de rand van het Kluisbos.
We hadden ons op voorhand geïnformeerd en de camping zou in deze periode al open zijn. Maar dat is dus niet het geval op deze dag en uur ....

Na wat rondkijken en telefoneren, komt hij een vrouw tegen die verblijft op de camping.
Ze nodigt Hugo in haar mobilhome uit en serveert hem een warme tas koffie (jawel, terug koffie na zoveel jaren theedrinken !). De eigenaar van de camping is blijkbaar boodschappen gaan doen, tijd genoeg dus om nog wat bij te praten. Een aangename babbel.
Gezien het geen weer is om een tentje op te zetten, krijgt Hugo een trekkershut aangeboden. Zo heeft hij toch wat meer comfort en kan hij een warme douche nemen en in een warm bed slapen.



De vrouw van de mobilhome komt nog even langs om te vragen hen niet te vergeten als hij in Compostela aankomt. Hij laat haar haar naam en adres noteren in zijn boekje zodat hij een kaartje kan sturen.
Omdat de innerlijke mens ook versterkt moet worden, gaat Hugo 's avonds iets eten in een taverne aan de rand van het Kluisbos. Hij heeft zijn kaartmateriaal mee om zijn route van 's anderendaags wat voor te bereiden. En dat wekt natuurlijk nieuwsgierigheid bij de andere aanwezigen. En voor hij het goed en wel beseft, staan er 4 mannen aan zijn tafeltje en alweer ontspint er zich een spontane en oprechte babbel.
En alweer 'Life is beautiful !'.

Etappe 4 : Doornik

Dinsdag, 6 maart 2012

Vol goede moed vertrekt Hugo aan deze nieuwe etappe.  Normaal moet hij langs de Schelde lopen, maar hij beslist om langs de binnenwegen te gaan en zo 5 km uit te sparen.
Maar dat blijkt al snel geen goede beslissing te zijn ...

Na wat sukkelen en advies van een plaatselijke bewoner, zit er niets anders op dan via een drukke provinciale weg naar Doornik te lopen. Het drukke verkeer raast voorbij en door de nu smeltende sneeuw is er niet veel ruimte over voor voetgangers.

Rond een uur of 5 in de namiddag komt hij in Doornik aan en gaat recht naar de Jeugdherberg, die redelijk centraal gelegen is. Bedoeling is - om na wat uitrusten en verfrissen - een bezoekje te brengen aan de kathedraal en een stempel proberen te bemachtigen.  Maar .... er zijn werken aan de gang in de jeugdherberg dus kunnen ze geen overnachting aanbieden.  Dus moet Hugo noodgedwongen nog een paar kilometer verder stappen naar camping L'Orient. Het is al redelijk laat als hij daar aankomt. Maar hij kan er zijn tentje opslaan en jawel, er ligt nog steeds sneeuw in Doornik.
Toch blijft hij verwonderd over de reacties van de mensen als ze beseffen dat je een pelgrim bent op weg naar Compostela. Zo komt de eigenaar van de camping nog even 'kloppen' aan zijn tentje om hem op een dienblad een (alweer !) koffie aan te bieden.

Als ik hem die avond bel, is de vermoeidheid in zijn stem voelbaar.
Het is een raar gevoel als ik op zijn plaatsje lig in ons warme waterbed en te weten dat hij daar ergens in een tentje ligt .....

Overnachten in Doornik

Etappe 2: Mater

Zondag, 4 maart 2012

Onderweg kwam Nele nog eens op bezoek, nu het nog kan en nog niet te ver is.
Samen frieten gaan eten en een stukje samen gewandeld. En inderdaad wat ze vroeger zei, blijkt toch waar te zijn: "Distance makes the heart grow fonder".

Uiteindelijk kom ik aan te Mater, bij Anne en Roland. Opnieuw word ik zeer goed ontvangen. Anne had speciaal een originele Compostella-taart gebakken. Een soort cake met veel amandelen en er bovenop in poedersuiker het St.-Jacobussymbool. We praten en ik zie haar passie voor de camino. Ze deed ook de camino vanuit Le Puy. Roland laat me zijn zelfgemaakte wijn proeven. Samen genieten we van een goeie maaltijd en daarna praten we verder rond de snorrende houtkachel. Ondertussen droogt mijn gewassen kledij aan een haakje boven de kachel.  's Anderendaags is het opstaan met sneeuw en wind. Dat belooft ! Als support stapt Anne nog een eind mee tot aan de Schelde. Er is veel sneeuwval en veel wind. Na het afscheid, ga ik verder op weg langs de Schelde. Ik begin te stappen en opnieuw is daar die lichte euforie. Ik loop de verte in. Life is beautiful !

Vertrek in Mater, samen met gastvrouw Anne trotseer ik de sneeuw